هیچ لیوانی در زندگی خالی نیست

               حتی نیمه پر هم نیستند

               وقتی چشمها جور دیگر می بیند

               وقتی دوست همه جا حضور دارد

               وقتی لطفش همه جا را پر کرده

               آری............چشمها را باید شست

               باید لیوانها را به کناری بگذاریم

               وقتی دریای رحمتش را کرانه نیست


                      


هرکس روزنه ای است به سوی خداوند،اگر اندوهناک شود،اگر........ به شدت اندوهناک شود ........

      زندگی یعنی چه؟!

      شب آرامی بود

      میروم در ایوان،تا بپرسم از خود

      زندگی یعنی چه؟!

      مادرم سینی چایی در دست

     گل لبخندی می چید،هدیه اش داد به من

     خواهرم تکه نانی آورد

     آمد آنجا،لب پاشویه نشست

     به هوای خبر از ماهی ها

     دست ها کاسه نمو،چهره ای گرم در آن کاسه بریخت و به لبخندی تزئینش کرد

     هدیه اش داد، به چشمان پذیرای دلم

     پدرم دفتر شعری آورد

     تکیه بر پشتی داد،شعر زیبایی خواند

     و مرا برد به آرامش زیبای یقین

     با خود می گفتم:

    زندگی راز بزرگی است که در ما جاریست .زندگی فاصله ی آمدن و رفتن ماست.

    (( من دلم می خواهد، قدر این خاطره را دریابم. ))


* من از نوشتن می ترسم وبا ترس به زیبایی و هنر نزدیک می شوم. سهراب سپهری*